Het verhaal van Laurien: 20 kilo lichter zonder crashdieet

Op zoek naar iets dat wel vol te houden was

Voordat Laurien bij The Gym Society begon, had ze al vaker geprobeerd om af te vallen. Ze wandelde veel, probeerde gezonder te eten en had verschillende manieren van diëten geprobeerd. Toch liep ze telkens tegen hetzelfde probleem aan: het voelde tijdelijk. “Dan schrapte ik bijvoorbeeld bijna alle koolhydraten. Dat werkt gewoon niet voor langere tijd.” In het begin zag ze soms wel resultaat, maar uiteindelijk bleek het niet haalbaar genoeg om echt onderdeel van haar leven te worden.

Toen ze opnieuw besloot te gaan sporten, wist ze vooral heel goed wat ze níét zocht. Geen grote sportschool waar alles draait om presteren of waar je direct het gevoel hebt dat je achterloopt. “Ik heb ook ergens anders gekeken, maar dat paste gewoon niet bij wat ik nodig had.” Ze zocht juist een plek waar ze rustig kon opbouwen en waar sporten niet meteen voelde als een enorme opgave. Toen ze bij The Gym Society binnenkwam, merkte ze direct verschil. “Het voelde goed toen ik hier binnenkwam.” Vooral de combinatie van structuur, begeleiding en een ontspannen sfeer gaf haar het gevoel dat dit misschien wél iets was wat ze kon volhouden.

Niet alles tegelijk hoeven veranderen

Wat Laurien achteraf misschien nog wel het meest geholpen heeft, is dat niet alles vanaf dag één perfect hoefde. Eerdere pogingen voelden vaak alsof haar hele leven ineens op de schop moest. Alsof ze direct alles moest veranderen om resultaat te kunnen behalen. Deze keer ging dat anders. Eerst lag de focus op rustig starten met sporten en vertrouwd raken met de routine. Pas later werd voeding steeds belangrijker onderdeel van het traject. “We zijn eerst gewoon begonnen met het systeem leren kennen en rustig sporten. Pas later gingen we kijken naar voeding.”

Juist dat maakte het mentaal veel lichter. Het voelde niet alsof ze in één keer een compleet ander leven moest leiden. Kleine veranderingen werden stap voor stap toegevoegd, waardoor ze ook echt tijd kreeg om eraan te wennen. “Als je de stappen klein maakt, wordt het uiteindelijk veel makkelijker om verder te komen.” Dat rustige opbouwen gaf haar vertrouwen. Ze hoefde niet direct perfect te zijn, maar mocht groeien in het proces. Achteraf ziet ze dat juist daarin het grote verschil zat met eerdere pogingen.

Een routine die past naast werk en kinderen

Met werk, kinderen en een druk dagelijks leven was het voor Laurien belangrijk dat sporten niet voelde als nog een verplichting erbij. Bij eerdere sportscholen liep ze daar vaak tegenaan. “Dan was je soms anderhalf of twee uur bezig.” Niet alleen door de training zelf, maar ook door wachten op apparaten, uitzoeken wat je moest doen en twijfelen of je wel effectief bezig was geweest. Dat kostte uiteindelijk zoveel energie dat het moeilijk werd om consistent te blijven.

Wat ze nu prettig vindt, is juist de duidelijkheid en structuur. “Ik weet precies hoe lang het duurt en wat ik moet doen.” Daardoor kost sporten veel minder mentale energie. Ze hoeft niet na te denken over schema’s, apparaten of hoe lang ze nog bezig moet zijn. “Als ik klaar ben met mijn training, weet ik gewoon dat ik goed gesport heb.” Dat maakt het makkelijker om sporten onderdeel van haar week te maken, zonder dat haar hele planning eromheen hoeft te draaien. Ook het feit dat er altijd iemand aanwezig is voor vragen of om even mee te kijken, geeft haar rust tijdens het trainen.

Van streng diëten naar balans vinden

Ook op het gebied van voeding veranderde er veel. Waar eerdere pogingen vooral draaiden om streng zijn voor zichzelf, leerde Laurien nu juist hoe ze balans kon vinden zonder constant honger te hebben. “Ik vind het verschrikkelijk om het gevoel te hebben dat ik honger heb.” Dat was voor haar ook één van de belangrijkste redenen waarom eerdere diëten nooit lang werkten. Zodra het voelde als tekortkomen of jezelf alles ontzeggen, werd het onmogelijk om het vol te houden.

Deze keer draaide het veel meer om slimme keuzes maken zonder dat eten zijn plezier verloor. “Het moet ook lekker blijven.” Daardoor voelde het niet als een dieet, maar veel meer als een nieuwe manier van leven. “Ik heb niet het gevoel alsof ik nu een dieet volg.” Tijdens gesprekken over voeding werd vooral gekeken naar wat haalbaar voelde binnen haar dagelijks leven, in plaats van naar een perfect schema dat ze onmogelijk kon volhouden. Dat maakte het proces veel realistischer.

Ruim twintig kilo kwijt zonder lijdensweg

Inmiddels is Laurien ruim twintig kilo afgevallen. Toch omschrijft ze het proces zelf niet als extreem zwaar. Natuurlijk moest ze bewuster omgaan met voeding en meer aandacht besteden aan haar gezondheid, maar het voelde nooit alsof haar hele leven in het teken stond van afvallen. “Ik heb niet het gevoel gehad alsof ik er heel hard voor heb moeten strijden.” Juist dat maakte het volgens haar duurzaam. “Het voelde niet als een lijdensweg.”

De eerste grote veranderingen begon ze zelf echt te zien rond de tien kilo gewichtsverlies. “Mijn kleding begon los te zitten en mensen gingen er opmerkingen over maken.” Vanaf dat moment merkte ze niet alleen zelf verschil, maar zag ook haar omgeving het steeds duidelijker. Dat werkte motiverend, zeker omdat het sneller ging dan ze vooraf had verwacht. “Na ongeveer negen maanden was ik bijna twintig kilo kwijt.” Zelf had ze vooraf bewust lage verwachtingen gesteld. “Ik dacht: als ik uiteindelijk vijftien kilo kwijt raak, dan is dat al geweldig.” Toen ze merkte dat haar lichaam goed reageerde op de combinatie van voeding en beweging, begon ze haar doelen langzaam bij te stellen.

Meer jezelf voelen

De grootste verandering zit voor Laurien uiteindelijk niet alleen in het gewicht dat ze verloor, maar vooral in hoe ze zich nu voelt. Toen ze begon, zat ze niet alleen fysiek minder goed in haar vel, maar ook mentaal. Door structureel tijd vrij te maken voor zichzelf en sterker te worden, veranderde dat langzaam mee. “Fysiek beter worden en mentaal sterker worden liepen eigenlijk hand in hand.”

Ze merkt het in haar energie, in dagelijkse bewegingen en in hoe ze naar zichzelf kijkt. Traplopen en fietsen voelen makkelijker en ze is minder snel moe gedurende de dag. Maar vooral haar zelfbeeld veranderde. “Ik voel me nu meer mezelf.” Dat omschrijft volgens haar misschien nog wel het beste wat het hele traject haar heeft gebracht. Niet dat ze een ander mens is geworden, maar dat het beeld dat ze van zichzelf had weer beter klopt met hoe ze zich voelt wanneer ze in de spiegel kijkt.

Van afvallen naar nieuwe doelen

Waar de focus eerst volledig lag op afvallen, merkt Laurien dat haar doelen inmiddels langzaam veranderen. Natuurlijk blijft gezond blijven belangrijk, maar ze kijkt inmiddels ook verder vooruit. “Ik denk dat spieropbouw nu wel een interessante volgende stap zou kunnen zijn.” Dat idee motiveert haar juist. Niet omdat ze nooit tevreden is, maar omdat ze merkt hoe fijn het voelt om ergens naartoe te blijven werken.

Ook de afwisseling in trainingen helpt daarbij. “Wat ik heel prettig vind, is dat er allemaal verschillende programma’s zijn.” Daardoor blijft sporten interessant en voelt het niet alsof ze steeds hetzelfde doet. “Als ik het gevoel heb dat ik iets te vaak gedaan heb, kies ik gewoon een ander programma.” Voor Laurien zit daarin uiteindelijk het grootste verschil met vroeger. Het gaat niet meer om een tijdelijk project of een korte periode streng zijn voor zichzelf. Het is een leefstijl geworden die daadwerkelijk past binnen haar dagelijks leven. “Je moet wel starten waar je bent. En daarna pas groeien.” Juist doordat ze die ruimte kreeg om stap voor stap te ontwikkelen, voelt het nu niet alsof ze iets moet volhouden, maar alsof dit simpelweg onderdeel van haar leven is geworden.